Czy Wilno ma szansę zostać centrum pielgrzymkowym?
Dwulicowość czy pijarowa akcja?
W ubiegłym tygodniu w Wilnie odbyło się spotkanie Audrysa Juozasa Bačkisa, metropolity Archidiecezji Wileńskiej oraz Viliusa Navickasa, mera stolicy. Obaj byli zgodni co do współpracy kierowanych przez nich instytucji, gdyż, jak podkreślali, celem pracy i jednej, i drugiej jest dobro człowieka.
Podczas spotkania omówiono współpracę Kościoła z samorządem stolicy, poruszono m. in. kwestie organizowania procesji religijnych, oczyszczenia placu przy kościele św. Stefana, znajdującym się obok dworca autobusowego. Głośnym echem w mediach odbiła się propozycja Navickasa zmiany miejsca uczczenia Jana Pawła II w Wilnie, jak też jego sugestia zrobienia ze stolicy centrum pielgrzymkowego. Odwołując się do ubiegłorocznego spotkania Taize w Wilnie, mer podkreślił, że tłumy pielgrzymów, to także korzyść dla miasta.
Decyzja w sprawie strajku na razie odłożona
Z dozorcami nikt się nie liczy
Z powodu obfitych opadów śniegu dozorcy mają pełne ręce roboty. Za odśnieżane i posypywane piaskiem chodniki powinniśmy im szczególnie podziękować wielu wileńskich dozorców pracuje za darmo.
Samorząd miasta Wilna stołecznym spółkom komunalnym jest winien kilkadziesiąt milionów litów. Z tego powodu pracownikom zostały zmniejszone i tak małe wynagrodzenia. Od listopada wielu dozorców pracuje jedynie na pół etatu.Większość z nich nie otrzymuje wynagrodzeń nawet od kilku miesięcy.
Jubileusz 10-lecia Muzeum Etnograficznego Wileńszczyzny
Nie opuszczą rąk
Skromnie, bez wielkiej pompy i rozmachu, w gronie najbliższych współpracowników, partnerów i sympatyków zostanie odznaczony jubileusz 10-lecia działalności Muzeum Etnograficznego Wileńszczyzny w Niemenczynie, a rocznicowa impreza odbędzie się w najbliższą sobotę, 6 lutego br.
Jak zapowiedział Algimant Baniewicz, dyrektor placówki, z tej okazji organizatorzy zapraszają na okolicznościowy koncert z udziałem działającej przy muzeum młodzieżowej kapeli podwórkowej, zespołu folklorystycznego Sużanianka oraz Kapeli Świętojańskiej z Sużan. Spodziewany jest przyjazd gości z Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie oraz Muzeum Mazurskiego w Szczytnie, z którymi niemenczyńska placówka na mocy zawartych porozumień owocnie współpracuje, jak też przedstawicieli władz samorządowych.
Życiorys człowieka z historią Ziemi Wileńskiej w tle
Polskie uczenie
Jest jednym spośród nas. Jest człowiekiem, którego droga życiowa znaczona jest przeżyciami, troskami, smutkami i radościami, składającymi się na skomplikowane losy ludzi Ziemi Wileńskiej. Mam na myśli Antoniego Jankowskiego, pedagoga i prawdziwego patrioty Wileńszczyzny.
Od czasów przedwojennych, kiedy był dzieckiem, do dziś. Ten czas mieści w sobie okres spokoju niebogatego domu rodzinnego, trudny okres wojny, trzykrotnie zmieniające się władze okupacyjne, to też czas przemian, które dyktowały i dyktują lata niepodległości Litwy. Jakie miejsce w tych przemianach przypadło jednemu z nas? Człowiekowi, którego zna cała Wileńszczyzna, który był i jest autorytetem w życiu nie tylko szkolnictwa polskiego, ale i całej społeczności polskiej na Litwie.